മൂവീ നോട്സ് -2

ബ്രിഡ്ജ്
ജീവിതങ്ങളെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണികള്‍ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും തിരിച്ചറിവുകള്‍ക്കും അപ്പുറത്തുള്ളതായിരിക്കും. സമൂഹത്തിലെ വിവിധ സോഷ്യോ-എക്കണോമിക് ബാക്ഗ്രൌണ്ടുകളിലെ ജീവിതങ്ങളെ തമ്മില്‍ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പാലങ്ങള്‍ അഴുക്കുചാലുകളും ചവറ്റുകുട്ടകളും ഒക്കെയാവാം. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ജീവിതം എല്ലയിടങ്ങളിലും ഒന്നു തന്നെയാണ്.

ഒരുപാടു തലങ്ങളിലുള്ള വായന സാദ്ധ്യമാണെന്നത് സാങ്കേതികമായും മികവു പുലര്‍ത്തുന്ന റഷീദിന്റെ ബ്രിഡ്ജ് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെ മികച്ച സിനിമയുടെ സ്ഥാനത്തിനു അര്‍ഹമാക്കുന്നു.

പുറം കാഴ്ചകള്‍:
കാഴ്ചയും വീക്ഷണവും രണ്ടല്ലേ? ഓരോ മനുഷനും അവന്റേതായ വീക്ഷണങ്ങളുണ്ട് അവന്റെ കണ്‍‌വെട്ടത്തെ കാഴ്ചകളില്‍ നിന്നും രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നവ. ദൂരയാത്രയില്‍ നിങ്ങളോടൊപ്പമിരിക്കുന്ന അപരിചിതന്‍ അസ്വാഭാവികമായ പെരുമാറ്റം പ്രകടിപ്പിച്ചാല്‍ നിങ്ങള്‍ എന്താവും ചിന്തിക്കുക?
വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തെ നഷ്ടപ്രണയത്തിന്റെ വേദനയ്ക്ക് ഒരാളുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഇന്നെന്തെങ്കിലും സ്ഥാനമുണ്ടോ?

ഹാപ്പി ജേണി:
ബാംഗ്ലൂരിലേക്കുള്ള രാത്രിബസ്സില്‍ കമിതാക്കളുടെ അനാശാസ്യം കണ്ടെത്തുന്ന നമ്മുടെ കണ്ണുകള്‍, കേരളത്തിലെ റൂട്ബസില്‍ സ്ത്രീകള്‍ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന കടന്നുകയറ്റങ്ങള്‍ക്കെതിരെ സൌകര്യപൂര്‍വം കണ്ണടയ്ക്കുന്നു. ഉഭയസമ്മതപ്രകാരമുള്ള ലൈംഗികത അനാശ്യാസ്യവും ബസ്സില്‍ വെച്ചുള്ള തോണ്ടലും കമന്റടികളും സ്വാഭാവികമാവുന്നതിലെ അസ്വാഭാവികത നമ്മള്‍ കാണുന്നേയില്ല.
attacking is the best defense എന്നാണ് സംവിധായിക പറയുന്നത്



3 ഇഡിയറ്റ്സ്,
വളരുവാന്‍ വേണ്ടി തനിക്കൊരല്പം സൂര്യപ്രകാശം തരികയെന്നാണ് 3 ഇഡിയറ്റ്സിലെ ഗ്രാജ്വേഷന്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ കഴിയാത്ത സീനിയര്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥി വേദനയോടെ പാടുന്നത്. സമ്മര്‍ദ്ദമാണ് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ പഠിപ്പിക്കാനുപയോഗിക്കേണ്ട രീതിയെന്ന് അദ്ധ്യാപകരും രക്ഷിതാക്കളും പലപ്പോഴും വിദ്യാര്‍ത്ഥികല്‍ തന്നേയും അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
പുസ്തകം വള്ളിപുള്ളിവിടാതെ ഉരുവിടുന്ന അദ്ധ്യാപകനും അവ കേട്ട് നോട്ടെഴുതി എത് നോക്കി മനഃപാഠം പഠിച്ച് പരീക്ഷയ്ക്ക് അതേ പോലെ എഴുതുവെയ്ക്കുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും കുട്ടി ജനിച്ച് അഞ്ച് മിനിട്ടിനകം അവന്‍ എന്തായിത്തീരണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളും നമുക്ക് ചിരപരിചിതമായ കാര്യങ്ങള്‍ മാ‍ത്രം.

അവതാരങ്ങള്‍ :
ആയിരം യുഗങ്ങളിലൊരിക്കല്‍ വരാറുള്ള അവതാരങ്ങളെയാണ് നമുക്ക് വേണ്ടത്. പേരിനോ ഭാഷയ്ക്കോ ഇടങ്ങള്‍ക്കൊ അതില്‍ വ്യത്യാസമില്ല. അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെ പ്രോമോട്ട് ചെയ്യാന്‍ ശാസ്ത്രപദങ്ങളെ വ്യഭിചരിക്കുന്നതിന് കിഴക്കെന്നോ പടിഞ്ഞാറെന്നോ ഉള്ള വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. പൂര്‍വീകരുടെ സംഭാഷണങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്ന മരത്തിന്റെ വേരുകളെ നാവികളുറ്റെ തലച്ചോറുമായി ബന്ധിക്കുന്നത് , മനുഷ്യന്റെ നാഢീവ്യൂഹങ്ങളിലെ സിനാപ്സ് പോലെ “എന്തോ“ ഒരു സംവിധാനമാണെന്ന് പറയുന്നത് കഥയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞ തന്നെയാണ്.

ജെയിംസ് കാമറൂണ്‍ പഴയ വീഞ്ഞ് പുതിയ കുപ്പിയില്‍ വില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വീഞ്ഞിനു വീര്യമില്ലെന്ന് പ്രേക്ഷകനു തോന്നിയാല്‍ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതില്ല.

നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ
വയലാറിന്റെ ഗാനരചനയും ദേവരാജന്‍ മാഷിന്റെ സംഗീതവും വൃത്തത്തിലുള്ള കവിതയും എഴുപതുകളിലെ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധതയും നാട്ടിലെ പച്ചപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവാസിയുടെ ഗൃഹാതുരത്വം നിറഞ്ഞ ഓര്‍മകളും വികസനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഹിപ്പോക്രാറ്റിക് നിലപാടുകളും. നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ എന്നത് വെറുമൊരു തേങ്ങാക്കൊലയാണെന്ന് പത്മകുമാര്‍ പറയുന്നു.

തിരികെ ഞാന്‍ വരുമെന്ന് വാര്‍ത്ത കേള്‍ക്കാന്‍ കൊതിക്കുന്നവര്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ കണ്ടെക്കുമെങ്കിലും തിരികെ ഒരു യാത്ര? ആര്‍ക്കുണ്ടതിനു സമയം, താല്പര്യം?

ഡിസ്നിയുടെ പ്രിന്‍സസ് ആന്‍ഡ് ഫ്രോഗ്
up പോലെയോ ക്രിസ്തുമസ് കരോള്‍ പോലെയോ കുതറയല്ല...
കളര്‍ഫുള്‍ ആന്‍ഡ് മ്യൂസിക്കല്‍....
പക്ഷേ ഡിസ്നിയുടെ സ്ഥിരം പാറ്റേണ്‍ ഫോളോ ചെയ്യുന്നു. ദ ഗുഡ്- ദ ബാഡ് ആന്‍‌ഡ് ഹാപ്പി എന്‍ഡിംഗ്സ്..
ഫെയറി ടെയിലിനെ പുതിയ കാലത്തേക്ക് പറിച്ച് നട്ടു. കുറച്ച് ട്വിസ്റ്റുകളും.
പക്ഷേ ഷെര്‍ക്ക് പോലെ വേറെ ഒരു തലത്തിലേക്ക് ചെല്ലുന്നില്ല. ആത്യന്തികമായി ഒരു ഫെയറി ടെയില്‍ ആയി അവശേഷിക്കുന്നു.
പുതിയ കാലത്തില്‍ കഥ പറയുമ്പോള്‍ മറ്റൊരു ലെവലിലേക്ക് എത്തിക്കാന്‍ ഉള്ള സ്കോപ് ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാലും ഒട്ടും ബോറടിക്കില്ല..
ഇന്‍ ഫാക്ട് പല സംഭവങ്ങളും നന്നായിട്ടുണ്ട്.
പിക്സാര്‍ ഫിലിംസ് കണ്ട ശേഷം ആനിമേഷന്‍ ഓഡിനറി ആയി തോന്നും.... എങ്കിലും മിന്നാമിനുങ്ങുകളെ ഒക്കെ വെച്ച് കളിച്ചത് സ്പെക്ടാക്കുലര്‍ തന്നെ...

വര്‍ണവിവേചനത്തിന്റെ പേരില്‍ വിവാദപുരുഷനായിരുന്ന ഡിസ്നിയുടെ പ്രൊഡക്ഷന്‍ ഹൌസില്‍ നിന്നും പുറത്തു വന്ന സിനിമയില്‍ മെയിന്‍ ഫീമെയില്‍ ക്യാരക്ടര്‍ കറുത്ത വര്‍ഗക്കാരി ആണെന്നത് ഒരു മധുരം.