ജര (കഥ)

മൂക്കിനു കീഴെ തൂവെള്ള നിറത്തിൽ വളർന്നു നിന്നിരുന്ന അച്ഛന്റെ മീശ ഒരാഴ്ച കൊണ്ട് പൂർണമായും കറുത്തിരിക്കുന്നു. അച്ഛനെന്തോ സംഭവിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തീർച്ച. ചുണ്ടുകൾക്ക് ചുവപ്പു കൂടിയതും മുഖത്തെ ചുളിവുകൾക്ക് കുറവു വന്നതും എല്ലാം നേരത്തെ ശ്രദ്ധിക്കാഞ്ഞതല്ല.

നൂറ്റിനാല്പതിൽ എത്തി നിന്നിരുന്ന രക്തസമ്മർദ്ദം രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ സാധാരാണനിലയിലെത്തിയപ്പോൾ ആദ്യം അസ്വാ‍ഭാവികതയൊന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല.

അല്ലെങ്കിലും അച്ഛനെന്നും അതിശയിപ്പിച്ചിട്ടല്ലേയുള്ളൂ. ഇളയമ്മയെ ആദ്യമായി കണ്ട ദിവസം, പതിവു പോലെ അമ്മയുടെ രാത്രിഭക്ഷണത്തിൽ ഉറക്കഗുളിക ചേർത്തിട്ട് ഒന്നുമറിയാതെ കിടന്നുറങ്ങിയ അച്ഛന്റെ രക്തക്കുഴലുകളിലൂടെ ഒഴുകിയ രക്തത്തിനു ഒരിറ്റു വേഗത പോലും കൂടിയതായി തനിക്കറിയില്ല. “കൊലപാതകി” എന്ന് മുഖത്തു നോക്കി വിളിക്കാൻ ധൈര്യം കാണിച്ച ചേട്ടനെ, എന്നെന്നേക്കുമായി തെരുവിലേക്ക് വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ മുഖത്തെ പേശികൾ പോലും അല്പമൊന്ന് വലിഞ്ഞു മുറുകിയതായി ഓർമയില്ല.

എന്താണ് ഒരിക്കലും അച്ഛനെ എതിർത്തൊന്നും പറയാതിരിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയാതെ പോയത്?
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ, ഓഫീസ് മുറിയിലെ ചുവന്ന വെൽ‌വെറ്റ് കസേരയിൽ തന്നെ മടിയിലിരുത്തി പരുത്ത വിരലുകൽ കൊണ്ട് കൈത്തണ്ടകളിലുഴിഞ്ഞ് അച്ഛനെന്നും പറയാണ്ടായിരുന്നു.

“നീയാണെന്റെ ഏകമകൻ. എന്റേതെല്ലാം നിന്റെയാണ്. നിന്റേതെല്ലാം എന്റേതും”

അച്ഛൻ ധനികനായിരുന്നു. എല്ലാ അർഥത്തിലും. പണം കൊണ്ട് നേടാവുന്നതെല്ലാം അച്ഛൻ നേടിയെടുത്തു. സ്വന്തമായി നടത്തുന്ന സ്കൂളിൽ നിന്നും തന്നെ ഏറെ പണം നിയമനങ്ങൾക്കായുള്ള കൈക്കൂലിയായി അച്ഛൻ സമ്പാദിച്ചിരുന്നു.

“മണി ഈസ് വാട് മണി ഡസ്”

അച്ഛൻ എപ്പോഴും പറയാറുള്ള വാക്കുകൾ തന്റെ മനസിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ പോലും പതിഞ്ഞിരിക്കണം. അതു കൊണ്ടായിരിക്കണം അച്ഛനെ എതിർക്കാൻ ധൈര്യം കാണിച്ച് വീടു വിട്ടിറങ്ങിപ്പോയ ചേട്ടനെപ്പറ്റി ഭാമയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ “മണ്ടൻ” എന്നൊരു വിശേഷണം കൂടെ ചേർക്കാൻ തോന്നിയത്. അവൾക്കത് രസിച്ചില്ലെങ്കിലും.

ഇളയമ്മയും പോയ ശേഷം അച്ഛനിലും കണ്ടില്ലേ വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങൾ? തലയിലെ രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ അവിടെയും ഇവിടെയും ഉയർന്നു നിന്ന വെള്ളിവരകളെ, ചായം തേച്ചു വീണ്ടും മിനുക്കിയെടുത്തെങ്കിലും, നെറ്റിയിൽ നിന്നു മുകളിലേക്ക് വിസ്താരം കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്ന കഷണ്ടിയും, ചുളിവുകൾ അടിക്കടി കൂടി വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന തൊലിയുമെല്ലാം, ഉറക്കെയുറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞില്ലേ അച്ഛനും വൃദ്ധനായെന്ന്.

എന്നു മുതലാണ് അച്ഛൻ വീണ്ടും യുവത്വത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് വരാൻ തുടങ്ങിയത്? ഭാമ വീട്ടിലെത്തിയ അന്നു മുതലാണെന്ന് തനിക്ക് വെറുതെ തോന്നുന്നതാവണം. ഭാമയുടെ കൈപിടിച്ച് ആദ്യമായി വീട്ടിൽ വന്നു കയറിയ നിമിഷത്തിൽ, വൃദ്ധന്റെ വെളിച്ചം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ തിളക്കം വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാനായിരുന്നു തനിക്കിഷ്ടം.

അനുരാഗത്തിന്റെ ആദ്യദിനങ്ങളിൽ, ഇഴുകിച്ചേരലിന്റെ നിമിഷങ്ങളിൽ, കിടപ്പറയിലെ ജനലിനപ്പുറം നിഴലുകൾ പലപ്പോഴും ഇളകുന്നതായി തോന്നിയിരുന്നു.

ഭാമ അസ്വസ്ഥയാ‍യിരുന്നു. ഇനിയും നേരെയാക്കാൻ തനിക്കു സമയം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തത് കാരണം ഇളകിയ കൊളുത്തുള്ള കുളിമുറിയിൽ, പഴയ ഉഷ ഫാനിന്റെ ശക്തിയിൽ ഇളകിയാടുന്ന കർട്ടനുകൾ ഉള്ള കിടപ്പുമുറിയിൽ, തീന്മേശയിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പുമ്പോൾ, അലക്കുമ്പോൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ ഇസ്തിരിയിടുമ്പോൾ എല്ലാം അവൾ അസ്വസ്ഥയാവുന്നത് തനിക്കറിയാമായിരുന്നു.

നോട്ടങ്ങളിലുടെ, ചലനങ്ങളിലൂടെ ഒടുവിൽ സഹികെട്ട് വാക്കുകളിൽ കൂടെ അവൾ സൂചിപ്പിച്ചവയെല്ലാം കണ്ടില്ലെന്നും കേട്ടില്ലെന്നും നടിക്കുവാനേ തനിക്കു നിർ‌വാഹമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

“ഗൌതമൻ.....”
അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വെറുങ്ങലിപ്പ്.
മകളല്ലേ ഞാൻ?,...... അച്ഛന്റെ?”

ഒന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു തനിക്ക്.

വെളുത്തിരുന്ന അച്ഛന്റെ മീശ അനുദിനം കറുത്തു വരികയാണ്. ചായങ്ങൾ ഈയിടെയായി അച്ഛൻ ഉപയോഗിക്കാറില്ല്ലെന്ന് തീർച്ച. അല്ലെങ്കിലും ചായങ്ങൾ കൊണ്ടൊരിക്കലും മുഖത്തെ ചുളിവുകൾ മായില്ലല്ലോ. കൂനിത്തുടങ്ങിയ നട്ടെല്ല് വീണ്ടും നിവരില്ലല്ലോ.

സ്കൂളിലെ പുതിയ നിയമനത്തിന് കടലാസുകൾ ശരിയാക്കാൻ അച്ഛനു തന്നെ പോകാമായിരുന്നു. ടിക്കറ്റു ബുക്ക് ചെയ്ത ശേഷം നാളെത്തന്നെ പോകാൻ അച്ഛൻ ആജ്ഞാപനത്തിന്റെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ എതിർക്കാൻ ശക്തി പോരായിരുന്നു.

“ഉഡുപ്പിയിൽ മുറി ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. രണ്ട് ദിവസം താമസിച്ച് എല്ലാം ശരിയാക്കിയിട്ട് തിരിച്ച് വന്നാൽ മതി”.

ശരിയെന്ന ഭാവത്തിൽ തല കുലുക്കി തിരിച്ച് നടക്കുമ്പോൾ കണ്ടു, ഭാമയുടെ കണ്ണിലെരിയുന്നതെല്ലാം. പുച്ഛം തന്നെയായിരിക്കണം. യാത്ര തുടങ്ങാനായി ബാഗിൽ തുണികൾ കുത്തിനിറയ്ക്കുമ്പോഴേക്കും പുച്ഛവും രോഷവുമെല്ലാം ദയനീയതയോ മറ്റോ ആയി മാറിയിരുന്നെങ്കിലും.

പോകരുതെന്ന് ഓരോ നോട്ടത്തിലൂടെയും അവൾ തന്നോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ നഖങ്ങൾ എന്റെ കൈത്തണ്ടയെ ശക്തിയായി അള്ളിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നഖങ്ങൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ കൈത്തണ്ടയിൽ ശക്തമായ നീറ്റൽ!

തിരിച്ചെത്തിയ ശേഷം അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. പക! എനിക്കറിയാം.

പക്ഷേ എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുമാറ് അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു തരം നിസ്സംഗത മാത്രമേ അവശേഷിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.

രാത്രിയിൽ അവളുടെ ശരീരത്തെ തൊടാൻ പോലും ഭയന്നു പോയി. അവളുടെ മനസിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന വെറുപ്പിന്റെ ചൂട് അവളെ തൊടാതെ തന്നെ എന്നെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എങ്ങോ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ ശബ്ദിച്ചു.
“ഗൌതമൻ , ഒന്നു ചോദിച്ചോട്ടെ?“
എന്റെ അനുവാദത്തിനവൾ കാത്തു നിന്നില്ല.
“ആ പഴയ കഥയില്ലേ. പിതാവിനു തന്റെ യുവത്വം നൽകി പകരം ജരാനരകൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയ പുത്രന്റെ കഥ.“
എവിടേയ്ക്കാണ് അവളുടെ ചിന്തകൾ പോകുന്നതെന്നറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും മറുപടിയായി ചോദ്യഭാവത്തിലൊന്ന് മൂളാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
“എനിക്കൊരു സംശയം, പിതാവിനു യുവത്വം ദാനം ചെയ്ത പുത്രന് രാജ്യം പ്രതിഫലമായി ലഭിച്ചതാണോ അതോ രാജ്യം പ്രതിഫലമായി ഇച്ഛിച്ച പുത്രൻ യുവത്വം തന്റെ പിതാവിന് അടിയറവ് വെച്ചതോ?“

ഒരായിരം മുള്ളുകൾ തലച്ചോറിനകത്തെവിടെയൊക്കെയോ തറഞ്ഞു കയറി.

ഓടിപ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്‌റൂമിലെ ഏകാന്തതയിലൊളിക്കാനാണ് തോന്നിയത്. ബാത്ത്‌റൂമിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലും വ്യക്തമായി തന്നെ കണ്ടു. തന്റെ തലമുടികൾ വെളുത്തിരിക്കുന്നു!