Thursday, February 12, 2009

മാജിക് ലാം‌പ് - റീലോഡഡ്

അറ്റമില്ലാതെ പരന്നു കിടക്കുന്ന മണലാരണ്യത്തിന്റെ നടുവില്‍ , പഴുത്തു ചുവന്ന ഈന്തപ്പഴങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ പനയുടെ താഴെ , അഴുക്കുപുരണ്ട തന്റെ കുപ്പായക്കീശയില്‍ നിന്നും അലാദ്ദീന്‍ ഇനിയും തിളക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പഴയ വിളക്ക് പുറത്തെടുത്തു.

സംഭവിക്കാന്‍ പോവുന്നത് എന്താണ് എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവന്‍ ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു നിന്ന ശേഷം വിളക്കില്‍ ഉരസാന്‍ തുടങ്ങി.

സ്മോക്ക് എഫക്റ്റ്......

വിളക്കില്‍ നിന്നും സുന്ദരനായ ഒരു ജീനി പുറത്തു ചാടി.

"ആലം‌പനാ..." .


തന്റെ പോണിടെയില്‍ ബെക്കാമിനെ പോലെ ആട്ടിക്കൊണ്ട് ജീനി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.


"ആലം‌പന അല്ല ഈന്തപ്പന". അലാദ്ദീന്‍ നിഷ്കളങ്കമായി പറഞ്ഞു.


ജീനി ചിരിക്കണോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു.


"ഇനി ഇത്തരം തമാശ പറഞ്ഞാല്‍ നിന്നെ ഞാന്‍ റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ ജഡ്ജിയായി പോസ്റ്റ് ചെയ്യും. വാണിംഗ്‌ തന്നില്ലെന്നു വേണ്ട."


റിയാലിറ്റി ഷോ കണ്ട് കപ്പല്‍ കയറി നാട് വിട്ട സിന്ദ്‌ബാദ് ദ സെയിലറുടെ കാര്യം ഓര്‍ത്ത് അലാദ്ദീന്‍ നാക്കു കടിച്ചു പിടിച്ചു.


"കമിംഗ് റ്റു ദ പോയിന്റ്" ജീനി വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.


" എന്റെ വിളക്കിലെ സ്ക്രാച്ച് ആന്‍‌ഡ് വിന്‍ കോമ്പറ്റീഷനിലെ ഫസ്റ്റ് വിന്നര്‍ എന്ന പരിഗണനയില്‍ ഒരു ഓഫര്‍ തരാം. ജസ്റ്റ് മൂന്ന് വിഷസ്. നതിംഗ് മോര്‍ നതിംഗ് ലെസ്സ്."


അലാദ്ദീന്‍ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു നിന്നു.


" ചോദിച്ചാല്‍ എന്നെ ടീം ഇന്‍ഡ്യയുടെ കോച്ച് ഒന്നും ആക്കിക്കളയില്ലല്ലോ?" സംശയം പൂര്‍‌ണമായും വിട്ടുമാറാതെ അലാദ്ദീന്‍ ചോദിച്ചു.


"നഹി നഹി ആലം‌പനാ...."


"ഈ മണലാരണ്യത്തിന്റെ ഭാവി........ നമ്മുടേയും."


" സുന്ദരം, സുരഭിലം..... നഗരങ്ങള്‍, വികസനം, കൂറ്റന്‍ കെട്ടിടങ്ങള്‍. നാളെയുടെ ഇന്ധനത്തിനു വേണ്ടി ഏഴു കടലിനക്കരെ നിന്നും മനുഷ്യര്‍ ഇവിടെയെത്തും. രക്തച്ചൊരിച്ചിലുകള്‍ നിരന്തരം. നിന്റെയും എന്റെയും അസ്ഥികള്‍ നാളെ മനുഷ്യര്‍ കുഴിച്ചെടുത്ത് ഈ വിളക്കിലൊഴിച്ച് കത്തിക്കും. " ജീനി ഗദ്‌ഗദകണ്ഠന്‍ ആയി.

"നമ്മുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞില്ല...." അലാദ്ദീന്‍ അക്ഷമനായി.


"നിന്റെയും എന്റെയും കഥ കാലഘട്ടങ്ങളെ അതിജീവിക്കും . അതിര്‍ത്തിവരമ്പുകള്‍ ഇല്ലാതെ അവ മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളില്‍ കുടികൊള്ളൂം. "


"ബാക്കി പറയൂ"


" കഥകളില്‍ എന്റെ സൗന്ദര്യം നിനക്ക് നല്‍‌കപ്പെടും. നിന്റെ വൈരൂപ്യം എന്നില്‍ ആരോപിക്കപ്പെടും. കഥകളില്‍ എപ്പോഴും നായകന്‍ സുന്ദരനാവേണമല്ലോ."


ജീനിയുടെ കണ്ണുകളില്‍ അശ്രുബിന്ദു.


" കഥാന്ത്യത്തില്‍ വിജയം നിന്റേതായിരിക്കും. എനിക്ക് വിദൂഷകന്റെ വേഷമാവും. നീ വേട്ടക്കാരനും ഞാന്‍ വേട്ടമൃഗവും "


" മതി. ഇനി സെക്കന്റ് വിഷ്.... രാജകുമാരി."


ജീനി കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തി. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ പടര്‍ന്നു. രാജകുമാരി ദൈന്യം നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ ജീനിയെ നോക്കി. ജീനി മുഖം തിരിച്ചു.


"ഇനി നിന്റെ അവസാനത്തെ ആഗ്രഹം കൂടെ ആവശ്യപ്പെടാം. എന്റെ മോചനത്തിന്റെ സമയവും അടുത്തു തുടങ്ങി."


" എന്റെ അവസാനത്തെ ആവശ്യം എന്തെന്നാല്‍"


അലാദ്ദീന്‍ ഒന്നു നിര്‍ത്തി. ജാസ്മിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കാണിച്ച ശേഷം അവന്‍ തുടര്‍ന്നു.


"ഇനിയുള്ള കാലം നീ എന്റെ പരിചാരകനായി, എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം സാധിച്ചു തന്ന് എന്റെ കൂടെ അടിമയായി..."


കഥാന്ത്യം മുന്‍‌കൂട്ടി അറിഞ്ഞിരുന്ന ജീനി കണ്ണുകള്‍ താഴ്ത്തി.


അലാദ്ദീന്‍ ചിരിച്ചു. വേട്ടക്കാരന്റെ ചിരി.

11 comments:

ശ്രീഹരി::Sreehari said...

പഴയ ഐഡിയില്‍ ബ്ലോഗിംഗ് ചെയ്തിരുന്ന കാലത്ത്, ഒരു കൂട്ടം നല്ലവരായ ബ്ലോഗേഴ്സിന്റെ കൂട്ടായ്മയായിരുന്ന മഴത്തുള്ളിക്കിലുക്കം എന്ന ബ്ലോഗില്‍ പോസ്റ്റിയത്...

ഒന്നു കൂടെ ഇവിടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഒരു ഓര്‍മയായ്

കുറുമാന്‍ said...

മാജിക്ക് ലാമ്പ് റീലോഡഡ് വെര്‍ഷന്‍ നന്നായി. ആലം പനാ :)

Tintu | തിന്റു said...

:O എന്തോന്നാ എവിടെ സംഭവിച്ചേ??? ഫെയറി റ്റെയില്‍ ആയിരുന്നോ??? 'ഭ്രൂണ'ത്തിന്റെ അറേബ്യന്‍ വേര്‍ഷ്യന്‍??????

വേറിട്ട ശബ്ദം said...

നന്നായി...ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.....

sreeNu Guy said...

ഉഗ്രന്‍ കണ്ടുപിടുത്തം........

ചങ്കരന്‍ said...

ശ്രീഹരി, വളരെ നന്നായിരിക്കുന്നു, ശ്രീനിവാസന്റെ പോലെ ചിരിക്കുന്ന ദുഖം.

Rare Rose said...

അലാദ്ദീന്റെ അത്ഭുതവിളക്കിനെയും ജീനിയെയും ഈയൊരു കോണിലൂടെ മുന്നിലവതരിപ്പിച്ചത് ഇഷ്ടമായി..ഓരോ കഥകള്‍ക്കും കാണുമല്ലേ ഇങ്ങനെ പറയാത്ത വശങ്ങള്‍.:)

ആചാര്യന്‍... said...

ശ്രീ ഹര്യേ... സമ്പവം കൊള്ളാട്ടാ..

പഴേ പോസ്റ്റിന്‍റെ കാലത്ത് ഞാന്‍ ബ്ലോഗ്ജാതനല്ല, അതോണ്ട് രസിച്ച് വായിച്ച്..

പ്രയാസി said...

മുന്‍പ് വായിച്ചിരുന്നു..:)

പ്രിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ said...

സ്മോക്ക് എഫെക്റ്റ്! ഭീകരം തന്നെ

ശ്രീഹരി::Sreehari said...

കുറുമാന്‍, തിന്റു, വേറിട്ട ശബ്ദം, ശ്രീനു, ചങ്കരന്‍, റേര്‍ റോസ്, ആചാര്യന്‍, പ്രയാസി, പ്രിയ ...
എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം നന്ദി... :)
ഇനിയും സന്ദര്‍ശിക്കുമല്ലോ...

...