Saturday, November 19, 2011

മൂന്നു ചിറകുള്ള വിത്ത്


ഇരുമ്പില്‍ ഇരുമ്പുരയുന്ന ശബ്ദത്തോടെ
കിതച്ചുനില്‍ക്കുന്ന വണ്ടിക്കകത്ത്
മൂന്നു ചിറകുള്ള വിത്തായി ഞാന്‍
തിരുമൈലായില്‍
രണ്ടിനും മൂന്നിനുമിടയിലെപ്പോഴോ
ചുംബനങ്ങളേറ്റുണരുന്ന രാവുകളില്ലാതെ
അവനവന്‍ തുരുത്തുകളില്‍
ഒടുങ്ങിത്തീര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു

Wednesday, August 31, 2011

കടലോരങ്ങളില്‍ കഥ

മറ്റാരും കൂട്ടിനില്ലാത്ത ഒരു വൈകുന്നേരം കടല്‍ക്കരയില്‍ കാറ്റുകൊള്ളാന്‍ ഇറങ്ങിയതായിരുന്നു ഞാന്‍. വലിയ തിരക്കാണ് ബീച്ചില്‍. ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരറ്റത്തേക്ക് ഞാന്‍ നടന്നു നീങ്ങി. ഇപ്പോള്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടം ഏതാണ്ട് പൂര്‍ണമായും അകലെയാണ്. വൃത്തി തീരെ കുറവെങ്കിലും ഏകാന്തത കൂടുതല്‍ സ്വീകാര്യമായതിനാല്‍ ഞാനവിടെ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. ചിതറിയ ഏതൊക്കെയോ‌ ചിന്തകള്‍ മനസിലെത്തി. ഏറെ നേരം അങ്ങിനെ ഇരുന്നു കാണണം. ബോറടിച്ചു തുടങ്ങുന്നു. ഞാന്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടം തിങ്ങിയ ഭാഗത്തേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു.


ദൂരെ നിന്നും രണ്ടു രൂപങ്ങള്‍ ഇങ്ങോട്ട് നടന്നടുക്കുന്നു. നടക്കുകയല്ല ഓടുകയാണെന്ന് തോന്നുന്ന വിധത്തിലാണ് ചലനം. രൂപങ്ങളിലൊന്നു പുരുഷനും ഒന്നു സ്ത്രീയുമായി പരിണമിച്ചു. രണ്ടു പേരും പരിഭ്രമത്തിലാണെന്ന് മുഖവും ചലനങ്ങളും വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്.


സംഭാഷണം കേള്‍ക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ഇരുവരും തമ്മില്‍ എന്തോ തര്‍ക്കം നടക്കുകയാണെന്ന് ഊഹിക്കാം. അയാളുടെ നടത്തിന്റെ വേഗം കൂടിക്കൂടി വരുന്നു. ഇടക്കിടെ അവള്‍ അയാളെ പിറകില്‍ നിന്നും പിടിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അയാള്‍ വഴങ്ങാതെ ഒഴിഞ്ഞുമാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.


രൂപങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ വളരെ അടുത്തെത്തി. ഞാന്‍ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. മുപ്പതുകളില്‍ എവിടെയോ ആവണം രണ്ടു പേരും. പൊക്കം കുറഞ്ഞ് താടി വെച്ച അയാള്‍ വിലക്കുറഞ്ഞ ഷര്‍ട്ടും പാന്റ്സും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. കയ്യില്‍ ഒരു ചെറിയ കറുത്ത ബാഗുണ്ട്, കല്യാണബ്രോക്കര്‍മാര്‍ കൊണ്ടു നടക്കുന്ന തരത്തില്‍ ഉള്ള ഒന്ന്. ഇരുകാലുകള്‍ക്കും വ്യത്യസ്ത നീളം എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന വിധം താളം തെറ്റിയ നടത്തം. സിനിമകളില്‍ സ്ഥിരമായി കാണാറുള്ള ഏതോ സഹനടനെ ഓര്‍പ്പിക്കുന്നു അയാളുടെ രൂപം.


അവരുടെ വസ്ത്രവും വിലക്കുറഞ്ഞത് തന്നെ. ഇളം പച്ചനിറം. ഡിസൈനൊന്നുമില്ല. മുന്താണി പിറകിലൂടെ ചുറ്റിയെടുത്ത് മുന്‍വശത്ത് ഇടതുഭാഗത്തായി അരയില്‍ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. സുന്ദരമല്ലാത്ത ചുണ്ടുകള്‍. എന്നാല്‍ തുടുത്ത കവിളുകള്‍. ഇടത്തെക്കവിളില്‍ പഴയ ഏതോ മുറിവിന്റെ പാട്.


ഞാനിരിക്കുന്നതിനും അല്പം മുന്നിലായി അവരുടെ ചലനങ്ങള്‍ നിലച്ചു. ഇപ്പോഴവരുടെം സംഭാഷണം അവ്യക്തമായിട്ടാണെങ്കിലും എനിക്ക് കേള്‍ക്കാം.


ഏട്ടാ ഞാന്‍ പറേണത് കേക്ക്"


ഞ്ഞൊന്നും പറേണ്ട.”


ഞാനെന്ത് ചെയ്തെന്നാ?”


" ആദ്യത്തെ പ്രാവശ്യം തന്നെ നെന്നോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലേ അവന്റോടെയുള്ള നെന്റെ എടപാട് നിര്‍ത്തണമെന്ന്. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും നെന്നെ ഞാന്‍ ഇട്ട് കളഞ്ഞില്ലല്ലോ. രണ്ട് കയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിച്ചതല്ലേ? ന്നിട്ടും പിന്നേം എന്തിനാ ഞ്ഞ് പോയത്?”


മറുപടിയില്ല. കുലടയായ സ്ത്രീ. ഞാന്‍ മനസില്‍ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ഭര്‍ത്താവായിരിക്കണം ഇത്. പരപുരുഷബന്ധം അറിഞ്ഞിട്ടും ക്ഷമിച്ച ഭര്‍ത്താവിനെ വീണ്ടും ഇവള്‍ വഞ്ചിച്ചതാവണം പ്രശ്നം. ഞാനവരുടെ മുഖത്തേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കി. ഇപ്പോള്‍ അവളെ നോക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണുകളിലും മൂക്കിലും ചുണ്ടുകളിലുമെല്ലാം അശ്ലീലം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു. കവിളിലെ ആ മുറിവില്‍ പോലും എന്തോ ഒരു ചീത്തത്തമില്ല്ലെ?


ഏട്ടന്‍ വേണ്ടാത്തതൊന്നും ചെയ്ത് കളേരുതു"


ഞ്ഞൊന്നും ഇനി പറയണ്ട. ഞാന്‍ ചത്താല്‍ പിന്നെ അനക്കെന്ത് വേണെങ്കിലും ആവാലോ.”


അയാള്‍ വീണ്ടും കടലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ചലിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് പേടിയായിത്തുടങ്ങി.


ങ്ങള് കടലീച്ചാടിയാ ദൈവത്താണെ ഞാനും കുടെച്ചാടും"


ഓ പൊലയാടി മോള്‍ടെ വര്‍ത്താനം കേട്ടാല്‍ കെട്ടിയോനോട് ഒടുക്കത്തെ സ്നേഹമാന്ന് തോന്നും. ഞാന്‍ ചത്താല്‍ ഞ്ഞെന്താ ചെയ്യാന്നെനിക്കറിയാടീ അസത്തേ"


ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അയാള്‍ കടലിലേക്ക് ഓടിയകലുന്നതും അവള്‍ അയാളെ പിന്തുടരുന്നതും ഭീതിയോടെ കണ്ടു നില്‍ക്കാനേ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. ദൈവമേ ഇനിയെന്താണ് സംഭവിക്കുക? ഞാനെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?


വെള്ളത്തില്‍ അവര്‍ പിടിവലി നടത്തുന്നതു വാക്‌‌യുദ്ധം തുടരുന്നതും ഇപ്പോഴും കാണാം. കടലിരമ്പത്തില്‍ ഒന്നും കേള്‍ക്കാന്‍ വയ്യെങ്കിലും.


അയാളതാ അവളെ തള്ളിമാറ്റി ആഴക്കടലിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നു. ഇപ്പോള്‍ അയാളെ കാണാനേയില്ല. ശരീരചലനങ്ങളില്‍ അവളുടെ പരിഭ്രമം ഇവിടെ നിന്നു പോലും മനസിലാക്കാം. ഒരു നിമിഷം. ഇപ്പോള്‍ അവളെയും കാണാന്‍ ഇല്ല. എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയോ?


പെട്ടെന്ന് പിറകില്‍ നിന്നാരോ ചുമലില്‍ തോണ്ടിയ പോലെ തോന്നി. വൈദ്യുതാഘാതമേറ്റെന്നെ വണ്ണം ഞാന്‍ ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. കടല വില്‍ക്കുന്ന ഒരു ദൈന്യബാല്യം. വേണ്ടെന്ന് പറയുന്തോറും അവന്‍ കൂട്ടാക്കാതെ എന്റെ വസ്ത്രത്തില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒടുവില്‍ മറ്റു മാര്‍ഗങ്ങളില്ലാതെ അഞ്ചു രൂപാത്തുട്ടിനു പകരം അവന്‍ തന്ന ഒരു കൂടു കടല വിറയല്‍ മാറാത്ത കൈകളില്‍ സ്വീകരിച്ചു.


അവര്‍ അപ്രത്യക്ഷമായ ഭാഗത്തേക്ക് വീണ്ടും ഞാന്‍ കണ്ണു പായിച്ചു. വെള്ളത്തിനു മുകളില്‍ പരിഭ്രാന്തരായെന്ന വണ്ണം ചിതറിപ്പറക്കുന്ന ഏതാനും കടല്‍ക്കാക്കകളൊഴികെ ഒരു നിഴലു പോലും അനങ്ങുന്നില്ല. എന്റെ കൈകള്‍ യാന്ത്രികമായി പൊതിയില്‍ നിന്നും ഏതാനും കടലകളെടുത്തു വായ്ക്കകത്തേക്കെറിഞ്ഞു. ഒരു തുള്ളി ഉമിനീരുപോലും വായ്ക്കകത്ത് അവശേഷിച്ചിട്ടില്ല എന്നെനിക്ക് മനസിലായത് അപ്പോഴാണ്. നിലക്കടലക്കഷ്ണങ്ങള്‍ തൊണ്ടയ്ക്കത്ത് കുരുങ്ങി ഞാന്‍ ചുമക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ദേഷ്യത്തോടെ പൊതി ദൂരേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.


കടലില്‍ എന്തോ ഒരു നിഴലനങ്ങുന്നത് പോലെ? അതെ അതയാളാണ്. അയാള്‍ തിരിച്ചു നീന്തി കരയിലേക്ക് കയറി. ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലയെന്ന ഭാവത്തില്‍ എന്റെയരികിലൂടെ നടന്നു പോകുന്നു. എന്തോ ഒരു പ്രേരണയാലെന്ന പോലെ ഞാന്‍ അയാളെ പിന്തുടര്‍ന്നു. പിറകില്‍ എന്റെ കാലൊച്ചകള്‍ കേട്ടിട്ടാവണം അയാള്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.


അവള്‍ നേരത്തെ കയറിപ്പോയി" വികാരരഹിതനായി എന്നോടിത്രയും പറഞ്ഞ് അയാള്‍ വേഗത്തില്‍ നടന്ന് അകലെ മറഞ്ഞു.


ഞാനാകെ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നിന്നു. അപ്പോള്‍ മുന്നെയും എന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം അയാള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നോ? ആ സ്ത്രീ എപ്പോഴാണ് തിരികെ കയറിപ്പോയത്? എന്തു കൊണ്ട് ഞാനത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല? കടല വില്‍ക്കുന്ന പയ്യനുമായി സംസാരിച്ചപ്പോള്‍? ഇപ്പോള്‍ മാത്രം കരയ്ക്കു കയറിയ അയാള്‍ എങ്ങിനെയറിഞ്ഞു?


ഞെട്ടല്‍ മാറിയതും അയാള്‍ പോയ ദിക്കിലേക്ക് ഞാന്‍ ഓടി. റോഡില്‍ ഒരു വാഹനത്തിനരികില്‍ അയാളതാ. വാഹനത്തില്‍ നിന്നും ഒരു ചുവന്ന ചുരിദാര്‍ ധരിച്ച ഒരു സ്ത്രീ ഇറങ്ങി വന്ന് അയാള്‍ക്ക് ഒരു തോര്‍ത്തു നല്‍കി. ഇരുവരും വാഹനത്തിനകത്തു കയറി. ഞാനോടിയടുത്തെത്തും മുന്നെ വാഹനം പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.


ഇപ്പോള്‍ കണ്ട ചുവന്ന ചുരിദാര്‍ ധരിച്ച സ്ത്രീ നേരത്തെ കണ്ട സ്ത്രീയായിരുന്നോ? മുഖം വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു. ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് അവര്‍ വസ്ത്രം മാറിയോ?


എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാന്‍ വീണ്ടും കടപ്പുറത്തേക്കോടിച്ചെന്നു. അകലെ തിരകള്‍ക്കു മുകളില്‍ കടല്‍ക്കാക്കകള്‍ അപ്പോഴും ചിതറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.







Monday, August 22, 2011

കാളിയമര്‍ദ്ദനം




ആയിരം ഫണങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉഗ്രവിഷം ചീറ്റുന്ന കാളിയന്‍. ഭീകരരൂപി. കണ്ണന്റെ കാല്‍ച്ചുവടുകള്‍ കാളിയന്റെ പടങ്ങളില്‍ ആഞ്ഞാഞ്ഞു പതിച്ചു. ഓരോ കാല്‍വെയ്പ്പിലും ഒരു പര്‍വതം തന്റെ ശിരസ്സില്‍ പതിയ്ക്കുന്ന വേദനയാല്‍ കാളിയന്‍ അലറിക്കരഞ്ഞു.


കാളിയമര്‍ദ്ദനം


പ്രധാനമെന്നു തോന്നിയ പേജുകളില്‍ ഗൗതമി മഞ്ഞയും ചുവപ്പും പേജ് മാര്‍ക്കുകള്‍ ഒട്ടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

സ്വഗൃഹത്തില്‍ നിന്നും കാളിയന്‍ തള്ളിപ്പുറത്താക്കപ്പെടുന്നതാദ്യമല്ല. ദിനവും ബലി കഴിക്കപ്പെടുന്ന സര്‍പ്പങ്ങള്‍ക്കായി ശബ്ദമുയര്‍ത്തിയ നാള്‍ മുതല്‍ എന്നും കാളിയന്‍ വേട്ടയാടപ്പെട്ടിരുന്നതായി മനസിലാക്കാം.


മായ ഇപ്പോഴും മേശമേല്‍ തല ചായ്ച്ചുറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഗൗതമി ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവ‌‌ള്‍ക്കരികിലേക്ക് നീങ്ങി. പാതി മാത്രം അടഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചുണ്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും ഉമിനീര്‍ പുറപ്പെട്ട് കവിളിലൊരു നേര്‍ത്ത ചാലു തീര്‍ത്ത ശേഷം താഴേയ്ക്കിറ്റു വീഴുന്നു. ഇപ്പോഴും പൊടിക്കുഞ്ഞു തന്നെയവള്‍ സംശയമില്ല. രാത്രികള്‍ പലതും ഉറങ്ങാതിരുന്നു പുസ്തകങ്ങളോടു മല്ലിട്ടതിന്റെ ബാക്കിയാവണം അസമയത്തെ ഈയുറക്കം. അവള്‍ പതുക്കെ ചൂണ്ടുവിരലിനാല്‍ മായയുടെ കവിളില്‍ നിന്നും ചുണ്ടുകളില്‍ നിന്നും ഉമിനീര്‍ വടിച്ചെടുത്തു ദൂരേക്കു കുടഞ്ഞു. ആ നിമിഷം ഗൗതമിക്ക് തന്റെ മുലക്കച്ചകള്‍ നനഞ്ഞതായി തോന്നി.

“വിഷസര്‍പ്പമാണ് കാളിയന്‍. ”


നന്ദഗൃഹത്തിനു വെളിയില്‍ ചേര്‍ന്ന ചര്‍ച്ചയില്‍ രാമന്റെ ശബ്ദം ഉയര്‍ന്നു.

"അപകടകരമാം വിധം അപായസാധ്യതയുള്ള കാളകൂടവിഷമാണ് കാളിയന്റെ പത്തിയിലുള്ളതെന്ന് നമുക്കറിയാം. നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങ‌‌ളും ഗോവൃന്ദവും മറ്റെല്ലാവരും മരണത്തില്‍ നിന്നും അകലെയല്ലാതായിണിപ്പോള്‍. അപകടമാണ്. അവരെ രക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.”


നീണ്ട കരഘോഷങ്ങളോടെ ഗോപവൃന്ദം രാമന്റെ വാക്കുകളെ എതിരേറ്റു.


രാമന്റെ നീലിച്ച മിഴികള്‍ അലസമാണെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തോന്നുമെങ്കിലും അവ കൃഷ്ണനിലേക്കിടയ്ക്കിടെ എത്തിച്ചേരുന്നതും ചില നിമിഷങ്ങള്‍ അവിടെ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നതും ദൂരെ നിന്നും രാധ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ചിന്തകള്‍ വായിച്ചെടുക്കുക അത്ര ദുഷ്കരമായിരുന്നില്ല. കാളിയന്റെ പതനത്തിലും നദിയുടെ അധിനിവേശത്തിലും രാമനുള്ള താല്പര്യമെന്തെന്നുള്ളത് വൃന്ദാവനത്തിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിനും അവ്യക്തമാണ്. ഗോവിന്ദന് ഇക്കാര്യത്തില്‍ അത്ര നിര്‍ബന്ധബുദ്ധിയില്ലായിരുന്നുവെന്ന് പലരും വിശ്വസിക്കുന്നു. ഒരു ന്യൂനപക്ഷമൊഴികെ.

മായയുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും ഉറക്കം പൂര്‍ണമായി വിട്ടൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. തന്റെ വിരലുകളിലെ നേരിയ വിറയല്‍ മായ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന് ഗൗതമി ഒളികണ്ണിലൂടെ ശ്രദ്ധിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ഗൗതമിയുടെ ചിന്തകള്‍ മായയില്‍ നിന്നും വിഷ്ണുവിലേക്കെത്തിയിരുന്നു. വിഷ്ണു. അവന്‍ തന്നെ തളര്‍ത്തും. മൃതപ്രായയാക്കും. പ്രാപിക്കും. മേലാസകലം നോവേറ്റുകിടക്കുന്ന തന്റെ ശരീരത്തില്‍ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ മുഖം ചേര്‍ത്തു കിടക്കും. മുല പറിച്ചെറിയും.


"സത്യത്തില്‍ നദിയില്‍ കാളിയന്‍ താമസമാരംഭിക്കുന്നത് യാദവര്‍ പശുക്കളുമായി ഗ്രാമത്തിലെത്തുന്നതിനും ഏറെക്കാലം മുന്‍പാണ്. ആ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ യാദവരാണ് കയ്യേറ്റക്കാര്‍.” കിതച്ചുകൊണ്ട് ഗൗതമി വഴിയിലും മായയോട് സംസാരം തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.


“വംശഹത്യക്കെതിരെ ശബ്ദമുയര്‍ത്തി എന്ന കാരണത്താല്‍?”


“അതെ. ഗരുഡശാസനത്തിനെതിരെ ശബ്ദിക്കുക അത്ര ചെറിയ കുറ്റമായിരുന്നില്ല ഒരിക്കലും. നദിയില്‍ കാളിയനെത്തിച്ചേരുന്നതിനുള്ള കാരണം അതു തന്നെ. ഗരുഡനേറ്റ ശാപം ഒരു താല്‍ക്കാലികാശ്വാസമായെന്ന് മാത്രം"


ഗൗതമിയുടെ മനസിൽ വീണ്ടും മായയെത്തി. പരിഭ്രമവും ഭയവും വിയര്‍പ്പുമണികളായി തന്റെ കഴുത്തില്‍ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് ഗൗതമി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മായ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ? അവളുടെ ചിന്തകളിൽ ഇപ്പോൾ താനായിരികുമോ?. തങ്ങൾക്കു പിരിയേണ്ടയിടം എത്താറാവുന്നു. ഇതിനു മുൻപൊരിക്കലും ഇരുവഴികൾ പിരിയുന്നതിത്ര പരിഭ്രമം ഉളവാക്കിയിട്ടില്ല.


“വൈകീട്ട് വീട്ടിലേക്ക് വന്നു കൂടെ? ” മായയുടെ ശബ്ദം.


“വിഷ്ണു ഒരു പ്രശ്നമാണ്" പാതി വരിയിലൊതുങ്ങിയ മറുപടി നല്‍കി, ഗൗതമി ദൂരേക്ക് നടന്നകന്നു. തനിക്കു പിറകിൽ മായയുടെ സുന്ദരമായ കണ്ണുകൾ ഏറെ നേരമായി തന്നെത്തന്നെ പിന്തുടരുന്നുവെന്ന് ഗൗതമിക്ക് തോന്നി.

നേരം പുലര്‍ന്നു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ. മണല്‍ത്തരികളിലൂടെയുള്ള ഓരോ കാല്‍വെയ്പും നാരായണനു വേദനയാണ്. കഠിനമായ വാതം ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തിയ അംഗങ്ങള്‍ സ്വതവേ തന്നെ അനസരണാശീലമില്ലാത്തവയാണ്. തണുപ്പ് വേദനയുടെ പെരുക്കമേറ്റുന്നു. ഈ നദിയുടെ മാറിലെവിടെയോ ഒരു വിഷസര്‍പ്പം ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടാവാണം. അതിന്റെ ഉഗ്രവിഷത്തിന്റെ സ്ഫുരണങ്ങളാവണം തളര്‍വാതമായി തന്റെ ശരീരത്തില്‍ അടിഞ്ഞുചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നത്. ഹേ മുരളീധരാ, നിന്റെ തൃപ്പാദങ്ങള്‍ എന്തേ അവന്റെ പത്തിയില്‍ ആഞ്ഞുപതിക്കുന്നില്ല? അസ്ഥികള്‍ തുളയ്ക്കുന്ന വേദനയില്‍ നിന്നുമെന്നാണ് മോചനം ? നാരായണൻ പുഴയിലേക്ക് നോക്കി. നദിയിൽ ഇന്നേരം മീൻ തുള്ളുന്ന സമയമാണ്. തുടങ്ങേണ്ടത് മത്സ്യത്തിൽ നിന്നു തന്നെ. അതാണ് കവികല്പന. അത് തന്നെയാവണം മാധവേച്ഛയും. എത്രയും വേഗം നവമഥുരയിലെത്താം. എഴുതിയാൽ തീരാത്ത കവിതകൾ ഒഴുകാതെയൊഴുകുന്ന നദിയായ് ഒഴുകുന്ന നവമഥുരയിൽ മറ്റൊരു കാവ്യം പിറന്നൊഴുകേണ്ടതുണ്ട്.


"നീയാരാണ് രാധ?“


നദീതീരത്ത് അതുവരെ കനത്തു നിന്നിരുന്ന നിശ്ശബ്ദതയെ രാമന്റെ ശബ്ദം ഭഞ്ജിച്ചു.


നദിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന നീലക്കടമ്പു വൃക്ഷത്തിന്റെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന കൊമ്പിലിരുന്ന് ഓളങ്ങളെ മനോഹരിതയാര്‍ന്ന തന്റെ പാദങ്ങളാല്‍ തഴുകുകയായിരുന്നു രാധ. പീതാംബരം മാറില്‍ പുതച്ചിരിക്കുന്നു. പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടവള്‍ രാമനെ നോക്കി.


"എന്തു പറ്റി ഗോപന്‍, എന്താണുണ്ടായത്?”


സന്ധ്യാസൂര്യന്റെ ചെമപ്പ് രാധയുടെ കവിളിലും കഴുത്തിലും കര്‍ണങ്ങളിലും തിളക്കമാവുന്നു. ഇമകള്‍ അടഞ്ഞുപോവാതെ അവളെ നോക്കുവാന്‍ നല്ല പ്രയാസം തോന്നി രാമന്.


"എന്തിനീ നിഗൂഢത? ചിലര്‍ക്ക് നീ കണ്ണന്റെ പതിനഞ്ചുകാരിയായ കാമുകിയാണ്. ഒരു നഗരത്തില്‍ നീ വിവാഹിതയായ സ്ത്രീയെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരിടത്ത് ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മകൂടിയാണ് നീ. നാല്പതു കഴിഞ്ഞ വിധവയാണെന്നാണ് ഇനിയൊരു ഗ്രാമത്തിലെ വാര്‍ത്ത."


രാധയുടെ കാല്‍വണ്ണകള്‍ ഓളങ്ങളെ അലക്ഷ്യമായി ഭേദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ചില നേരങ്ങളില്‍ മൗനങ്ങള്‍ മറുപടികളാവാറുണ്ട്.


നീലക്കടമ്പിനു മുകളില്‍ നിന്നെവിടെ നിന്നോ ഒരു പക്ഷി അതിദ്രുതം താഴേക്കു കുതിച്ചു രാധയുടെ പാദസരങ്ങളില്‍ തൊട്ടില്ലയെന്ന മട്ടില്‍ നദിയുടെ മാറില്‍ വീണില്ലാതായി. രാമന്റെ മിഴികള്‍ വിടര്‍ന്നു. നദിയില്‍ നിന്നും കാളിയനുയര്‍ന്നു വന്നീ നിമിഷം അവളെ വിഴുങ്ങിയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നവനാഗ്രഹിച്ചു. അവന്റെ മിഴികള്‍ ജലോപരിതലത്തില്‍ നിന്നും രാധയുടെ മധുരക്കരിമ്പിന്റെ മനോഹാരിതയാര്‍ന്ന കാല്‍വണ്ണകളിലൂടെ മുകളിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു. അല്‍പം മുന്‍പ്‌‌ നീലക്കടമ്പിനു മുകളില്‍ കണ്ട രാധയെ അവിടെയിപ്പോള്‍ കാണാനില്ല. പകരം നീലാംബരമണിഞ്ഞ മറ്റൊരു രാധ. അവളുടെ മാറോട് ചേര്‍ന്ന് ഒരു കൈക്കുഞ്ഞ്. പരപുരുഷന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തെക്കുറിച്ച് അല്പം പോലും ബോധവതിയല്ലെന്ന മട്ടില്‍ അവള്‍ തന്റെ മുലകളെ വസ്ത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാക്കി കുഞ്ഞിന്റെ ചോരിവായ്‌‌ക്കുള്ളില്‍ തിരുകി. ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചതെങ്കിലും ഏതൊരു പുരുഷന്റെയും സ്വപ്നം - എന്നെങ്കിലും ബാല്യം തിരികെ നേടാനുള്ള മോഹം - രാമനിലും ഉണരുന്നത് രാധയ്ക്ക് അപ്പോള്‍ തിരിച്ചറിയാം. രാധയുടെ മാറില്‍ ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന രൂപത്തെ രാമന്‍ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവന്റെ ഇനിയും ഭൂതലസ്പര്‍ശമേല്‍ക്കാത്ത കാലടികള്‍ക്കു കാര്‍മേഘവര്‍ണമുണ്ടോ?


“ഒരു മാതാവെങ്കില്‍, ഒരു ഭാര്യയെങ്കില്‍, കേട്ടറിഞ്ഞ കഥകളെല്ലാം സത്യമായിരുന്നെങ്കില്‍ നീയെന്തിനു കണ്ണന്റെ പുല്ലാങ്കുഴല്‍ വിളികള്‍ക്കു കാതോര്‍ക്കുന്നു? രാത്രികളില്‍ രാസക്രീഢകള്‍ തേടിയലയുന്നു? സ്വന്തം പുരുഷന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തില്‍ നിന്നെന്തിനു പുറത്ത് പോകുന്നു?”


"അതാണെനിക്കിഷ്ടം."


ഇടയന്റെ കൈക‌‌ള്‍ മൂര്‍ച്ചയേറിയൊരു കല്ലിനായി നനഞ്ഞ മണലില്‍ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.


വിയര്‍ക്കുന്ന ശരീരവുമായി ഗൗതമി ഉമ്മറപ്പടികള്‍ ഓടിക്കയറി. അലസമായ മിഴികളുമായി പടിമേല്‍ പാതിയുറക്കം നടിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെയവള്‍ കണ്ടു. താനെത്തിയതറിഞ്ഞില്ലെന്ന മട്ടാണ്.


മുറിയിലെത്തി മേല്‍വസ്ത്രങ്ങള്‍ അഴിച്ചുമാറ്റി. തന്റെ വിരലുകള്‍ക്കിപ്പോഴും മായയുടെ ഉമിനീരിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടെന്ന് ഗൗതമി കൗതുകത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വിരലിന്റെ ഗന്ധം ആസ്വദിച്ചു എത്ര നേരം ആ നില്‍പു നിന്നെന്നറിയില്ല, പൊടുന്നനെ പിന്നില്‍ വിഷ്ണുവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം അവളറിഞ്ഞു. വര്‍ഷങ്ങളേറെയായതിനാലാവണം അവന്റെ ഒരു നേരിയ ചലനം പോലും തിരിച്ചറിയാന്‍ താന്‍ പ്രാപ്തയായിരിക്കുന്നു. ഈ നിമിഷം തന്റെ കഴുത്തില്‍ വീഴുന്ന അവന്റെ ശ്വാസവായു തന്റെ നേര്‍ക്കുള്ള ചോദ്യമാണെന്നും അതെന്തെന്നും അവള്‍ക്കറിയാം.


“എന്റെയിഷ്ടം അതായിരുന്നു."


മറുപടി അവനെ ചൊടിപ്പിക്കുമെന്നറിയാഞ്ഞല്ല. വേദന ഇന്നൊരാനന്ദമായി മാറുന്നുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. അതോ മായയെന്ന ഔഷധത്തിന്റെ നീറ്റലറിയാന്‍ മുറിവുകള്‍ തനിക്കു വേണമെന്നത് കൊണ്ടോ? മുറിവുകള്‍ ആഗ്രഹമാകുന്നുണ്ടോ?


അവന്റെ ബലിഷ്ഠമായ ഇടതുകൈ പിറകിലൂടെ ഇപ്പോള്‍ കെട്ടിവരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് തന്റെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തിനു മുകളിലൂടെയാവും. മറുകൈ കഴുത്തിനല്‍പം താഴെ പിടി മുറുക്കിയിരിക്കുന്നു. നിമിഷങ്ങളോരോന്ന് കഴിയുന്തോറും തന്നെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞ കൈകള്‍ക്ക് മുറുക്കമേറുന്നു. ശ്വാസകോശങ്ങള്‍ വായുവിനായി ധൃതിപ്പെടുന്നു.


അന്നേരം നദീതീരം പതിവില്ലാത്ത വിധം ജനനിബിഡമായിരുന്നു. പതിഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങളായി ആകുലതകള്‍ അവിടെ മുഴങ്ങി നില്‍പുണ്ടായിരുന്നു. ആറ്റിലേയ്ക്കച്യുതാ ചാടല്ലേയെന്ന് ചിലര്‍. വിനോദമാണു വേണ്ടതെങ്കില്‍ കാട്ടിലെ പൊയ്കയില്‍ പോയി നീന്താമല്ലോയെന്ന് വേറെ ചിലര്‍. പുഞ്ചിരിയില്‍ മറുപടിയൊതുക്കിയ ജനാര്‍ദ്ദനന്‍ നീലക്കടമ്പു ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗത്തില്‍ നടന്നു. തളിരില പോല്‍ മൃദുലമായ പാദങ്ങള്‍ ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മണലില്‍ നിന്നും കദംബത്തിലേക്കു കുതിച്ചു. കേശവന്റെ ഭാരം താങ്ങാനരുതാതെ നീലക്കടമ്പു വൃക്ഷം ആടിയുലഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം. ഓളങ്ങള്‍ ഇളകിമറിയുന്ന നദിയുടെ മാറിലേക്ക് മാധവന്‍ അതിവേഗം എടുത്തു ചാടി. ദിഗന്തങ്ങള്‍ പൊട്ടുമാറുള്ള ശബ്ദത്തിനകമ്പടിയോടെ കാര്‍വര്‍ണന്റെ ശരീരം ജലോപരിതലത്തെ ഭേദിച്ചു.

മാധവസന്നിധിയില്‍ നാരായണന്‍ തന്നെത്തന്നെ മറന്നു പാടുകയായിരുന്നു. ഗാനം നദി പോലൊഴുകി.

അഥ ദിക്ഷു വിദിക്ഷു പരിക്ഷുഭിത-
ഭ്രമിതോദരവാരിനിനാദഭരൈഃ
ഉദകാദുദഗാദുരഗാധിപതി-
സ്ത്വദുപാന്തമശാന്തരുഷാന്ധമനാഃ
ഫണശൃംഗസഹസ്രവിനിഃസൃമര
ജ്വലദഗ്നികണോഗ്ര – വിഷാംബുധരം
പുരതഃ ഫണിനം സമലേകയഥാ
ബഹുശൃംഗിന അഞ്ജനശൈലമിവ



നീര്‍പ്പരപ്പിനടിയില്‍ ജീവവായു തേടി ഗൗതമി ചുമച്ചു. കിതച്ചു. ആഞ്ഞാഞ്ഞു ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്കെടുത്തു. ജീവവായു നിഷേധിക്കപ്പെട്ട ശരീരം വന്യമായി പിടഞ്ഞു. തനിക്ക് മൽസ്യച്ചിറകുകൾ മുളച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്നവളാഗ്രഹിച്ചു. വിഷ്ണുവിന്റെ കൈകൾ മായയുടെ കഴുത്തി ഞെരിഞ്ഞമർന്നു.
പൊലയാടിമോൾ വിഷം തുപ്പിയിവിടെ മരിച്ചു വീഴണം. വിഷ്ണു വീണ്ടും തന്റെ കരങ്ങൾ ആഞ്ഞു മുറുക്കി. മായ ജീവശ്വാസമായി തന്റെ കോശങ്ങളിലേക്കൊഴുകിയെത്തുമെന്ന് അന്നേരവും ഗൗതമിയ്ക്കു തോന്നി.
ഭൂഗുരുത്വം നഷ്ടമായ ഒരു ശില കണക്കെ ഗൗതമിയുടെ ശരീരം ജലത്തിന്നഗാധതയിൽ ഒഴുകി നടന്നു. പ്രളയമിതാ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു. എവിടെ പേരാലിലകൾ? തനിക്ക് പുനർജ്ജനിക്കുവാൻ സമയമായിരിക്കുന്നു.


അനന്തരം:
നന്ദീതീരത്തു തടിച്ചു കൂടിയ ജനങ്ങൾ കൈകൂപ്പി മാധവനെ വണങ്ങി. അവിടെ നടക്കുന്ന മഹാൽഭുതം എവ്വണ്ണമെന്ന് വർണിക്കുവാൻ ആയിരം നാവുള്ളോനു പോലും സാധിക്കില്ലെന്ന് ഓരോ ഇടയനും ഗോപികയും മനസിൽ നിനച്ചു.
ആയിരം ഫണങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉഗ്രവിഷം ചീറ്റുന്ന കാളിയന്‍. ഭീകരരൂപി. കണ്ണന്റെ കാല്‍ച്ചുവടുകള്‍ കാളിയന്റെ പടങ്ങളില്‍ ആഞ്ഞാഞ്ഞു പതിച്ചു. ഓരോ കാല്‍വെയ്പ്പിലും ഒരു പര്‍വതം തന്റെ ശിരസ്സില്‍ പതിയ്ക്കുന്ന വേദനയാല്‍ കാളിയന്‍ അലറിക്കരഞ്ഞു.

അധിരുഹ്യ തതഃ ഫണിരാജഫണാന്‍
നനൃതേ ഭവതാ മൃദുപാദരുചാ
കളശിഞ്ജിതനൂപുര മഞ്ജുമിളത്
കരകങ്കണസങ്കുല സംക്വണിതം

-----------------------------------------------------------------------------------------------
1. scattered intertextual references: ചെറുശ്ശേരി, മേല്‍പത്തൂര്‍, പെമ്മേണ (കുട്ടിസ്രാങ്ക്), രമേശൻ നായർ
2. നന്ദി: ഒരുപാടുപേർക്ക്, ഒരുപാട് വിവരങ്ങൾക്കും സഹായങ്ങൾക്കുമായി
...